Baszta Bluszczowa ponownie znalazła się w zasobie Miasta Lębork. Samorząd kupił zabytkową nieruchomość przy ulicy Basztowej za 1,2 miliona złotych. Akt notarialny dotyczący transakcji został podpisany 5 października przez burmistrza Lęborka Jarosława Litwina i dotychczasowego właściciela obiektu.
Baszta Bluszczowa została sprzedana osobie prywatnej w marcu 1992 roku. Właściciel przeprowadził gruntowny remont budowli. Wykonano między innymi stropy i schody, zamontowano ogrzewanie oraz przystosowano obiekt do funkcji mieszkalnej. Baszta zachowała dobry stan techniczny i została wyposażona w instalacje pozwalające na jej użytkowanie. Właściciel uzyskał również zgodę konserwatora zabytków. Mimo to obiekt pozostawał dotąd zamknięty dla zwiedzających.
Decyzję o rozpoczęciu działań zmierzających do ponownego przejęcia baszty przez miasto podjęli radni podczas majowej sesji Rady Miejskiej. Przyjęta wówczas uchwała intencyjna umożliwiła przeprowadzenie analiz, przygotowanie wyceny oraz rozpoczęcie rozmów dotyczących nabycia zabytku. Ostatecznie doszło do zakupu obiektu za 1,2 miliona złotych.
Przejęcie Baszty Bluszczowej oznacza, że wszystkie zachowane baszty średniowiecznych fortyfikacji Lęborka znajdują się obecnie w miejskim zasobie. Planowane jest przekazanie obiektu w zarządzanie Muzeum w Lęborku. W przyszłości może on zostać wykorzystany do celów związanych z ochroną dziedzictwa historycznego, turystyką, edukacją, kulturą oraz działalnością wystawową.
Baszta narożna, nazywana Bluszczową, znajduje się pomiędzy Basztą nr 27 i Basztą nr 24, w sąsiedztwie XIV-wiecznego Sanktuarium św. Jakuba Apostoła. Została wzniesiona w 1363 roku i stanowi część miejskich fortyfikacji obronnych z XIV wieku. Jej nazwa pochodzi od bluszczu, który porastał budowlę do zimy 1855 roku.
Obiekt wyróżnia się konstrukcją na tle pozostałych baszt lęborskich fortyfikacji. Pierwsza kondygnacja została zbudowana na planie pięciokąta, natomiast od drugiej kondygnacji budowla ma kształt ośmioboczny. Baszta ma 24 metry wysokości i pięć kondygnacji. Jej elewację zdobią charakterystyczne dla lęborskich fortyfikacji zendrówki oraz pasy tynku. Najwyższa kondygnacja wraz z dachem została zrekonstruowana w 1907 roku.
Byliście świadkami zdarzenia w naszym regionie? Chcecie aby nasza redakcja zajęła się jakimś tematem? Czekamy na Wasze sygnały i informacje. Można kontaktować się z naszą redakcją za pośrednictwem strony facebookowej i mailowo: [email protected] Dyżurujemy także pod numerem telefonu 729 715 670.