Nie oddaje się człowieka. Siedziba założonego przez ks. Kaczkowskiego Hospicjum obchodzi ważną rocznicę 

Minęło 17 lat od otwarcia stacjonarnej siedziby Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio. Placówka, której początki sięgają inicjatywy ks. Jana Kaczkowskiego, przez lata rozwinęła się z niewielkiego hospicjum domowego w miejsce zapewniające kompleksową opiekę osobom ciężko chorym i ich bliskim.

Historia Puckiego Hospicjum zaczęła się jednak wcześniej niż historia jego budynku. W 2004 roku z inicjatywy ks. Jana Kaczkowskiego powstało Stowarzyszenie Puckie Hospicjum. Początkowo zespół działał jako hospicjum domowe, docierając do chorych w Pucku i okolicznych miejscowościach.

Pierwsze zaplecze było bardzo skromne. Wykorzystywano między innymi pomieszczenia parafialnej biblioteki, używany sprzęt oraz rzeczy przekazywane przez mieszkańców. W działalność angażowali się także pierwsi wolontariusze.

Z czasem rosła liczba pacjentów, zaufanie mieszkańców i potrzeby związane z opieką nad osobami u kresu życia. Sama pomoc w domu nie zawsze była wystarczająca. Potrzebne było miejsce, w którym chorzy mogli otrzymać całodobową opiekę, szczególnie wtedy, gdy postęp choroby lub nasilające się objawy uniemożliwiały dalsze leczenie w warunkach domowych. Przełom nastąpił 19 września 2009 roku. Wtedy Stowarzyszenie Puckie Hospicjum pw. św. Ojca Pio otworzyło swoją siedzibę w Pucku. Rozpoczęło tam działalność hospicjum stacjonarne oraz poradnia medycyny paliatywnej.

Jak podkreśla dyrektor hospicjum Anna Jochim-Labuda, od początku najważniejsze było odpowiadanie na potrzeby chorych.
– Jak kiedyś, tak i dziś, ciągłe podążanie za potrzebami i marzeniami chorych jest codziennością, która wyznacza kierunki naszych działań – mówi.

Opieka paliatywna nie ogranicza się jedynie do leczenia bólu czy łagodzenia objawów choroby. Obejmuje również wsparcie psychiczne, społeczne i emocjonalne, a także pomoc dla rodzin pacjentów.

Ciężka choroba często oznacza utratę samodzielności i konieczność zdania się na pomoc innych. Właśnie dlatego – jak zaznaczają przedstawiciele Puckiego Hospicjum – tak ważne jest zachowanie podmiotowości osoby chorej.

– Człowiek jest i będzie zawsze w centrum naszego zainteresowania. To jakość jego życia i jakość relacji między chorą osobą a jego bliskimi będziemy stawiać zawsze na pierwszym miejscu – podkreśla Anna Jochim-Labuda.

„Nie oddaje się człowieka”

Zwracanie uwagi na godność chorego dotyczy także języka. Puckie Hospicjum prowadzi obecnie kampanię społeczną „Właściwe słowa mają znaczenie”, która zwraca uwagę na sposób mówienia o opiece hospicyjnej.

Jednym z przykładów jest często używane określenie „oddać do hospicjum”. Choć zazwyczaj jest ono jedynie skrótem myślowym i nie wynika ze złych intencji, może sugerować rezygnację z bliskiej osoby.

Hospicjum przekonuje, że bardziej adekwatne jest mówienie o objęciu chorego opieką hospicyjną czy powierzeniu go opiece specjalistycznego zespołu. Taka forma lepiej oddaje to, co w rzeczywistości się dzieje – rodzina nie rezygnuje z chorego, lecz otrzymuje wsparcie w sytuacji, z którą często nie jest w stanie poradzić sobie sama.

Za wyborem słów kryją się bardzo konkretne doświadczenia rodzin. Bliscy często przez wiele miesięcy lub lat łączą role córki, syna, małżonka czy rodzica z obowiązkami opiekuna. Odpowiadają za leki, wizyty lekarskie, pielęgnację, sprzęt medyczny i codzienne decyzje związane z chorobą.

Dlatego Puckie Hospicjum zachęca, aby mówić o opiece w sposób, który nie odbiera choremu podmiotowości i nie buduje poczucia, że został „oddany”.

Więcej informacji o kampanii „Właściwe słowa mają znaczenie” można znaleźć na stronie internetowej Puckiego Hospicjum.