Wraz z wysypem grzybów, wzrasta ryzyko zaginięć

Grzybobranie jest dobrym sposobem na spędzenie wolnego czasu na łonie natury, ale pod warunkiem, że odpowiednio się do tego przygotujemy. W wejherowskich i puckich lasach nie brakuje amatorów takiej aktywności, a dla policjantów to szczególny okres, bo wraz z wysypem grzybów w lasach, znacznie wzrasta ryzyko zaginięć.

— Grzybobranie w pełni. Starajmy się nie wybierać do lasu samotnie – szczególnie w teren mało nam znany lub przy słabej widoczności. Wybierajmy wczesną porę dnia na wędrówkę po lesie. Gdy się zagubimy wystarczy kierować się w jednym kierunku, a prędzej czy później dotrzemy na bezdrzewny pas lub drogę, wyznaczającą tzw. linię oddziałową. Gdy idziemy wzdłuż tej linii natrafimy na słupek oddziałowy (kamienny, betonowy) z numerem oddziału, przy którym się znajdujemy oraz z numerami oddziałów sąsiednich. Wtedy podczas wzywania pomocy przez telefon, możemy podać ten numer, który znajduje się na słupku. Po wezwaniu pomocy poczekajmy na miejscu - apeluje asp. sztab. Anetta Potrykus z wejherowskiej komendy.

Pamiętajmy także o sprawowaniu właściwego nadzoru nad osobami które są pod naszą opieką, które nie są samodzielne, chore, wymagające pomocy medycznej. W przypadkach takich zaginięć dobrze jest, jak osoba jest wyposażona w telefon komórkowy z GPS (naładowany) albo inne urządzenie z nadajnikiem GPS.

Aby uniknąć takich sytuacji, policja apeluje o zachowanie ostrożności i przypomina o kilku zasadach bezpieczeństwa w czasie wyprawy do lasu:

• wybierając się do lasu na grzyby, zróbmy to z rana, a nie po zmierzchu. Przełom lata i jesieni to czas, kiedy w nocy temperatura jest niska i może stanowić zagrożenie dla naszego życia lub zdrowia,

• zapewnijmy sobie towarzystwo. Jeśli jednak zdarzy się, że na grzybobranie idziemy sami, nasi bliscy powinni wiedzieć, gdzie się znajdujemy i o której godzinie zamierzamy wrócić,

• jeśli wybieramy się do lasu w towarzystwie, nie oddalajmy się od tych osób. Pozostańmy z nimi w kontakcie wzrokowym,

• kontrolujmy i zapamiętujmy punkty odniesienia, elementy charakterystyczne dla danego terenu, aby bez problemu znaleźć drogę powrotną,

• zabierzmy ze sobą naładowany telefon komórkowy i latarkę, które w momencie gdy zgubimy się w lesie, mogą okazać się bardzo przydatne. Telefon może posłużyć do wezwania pomocy i odczytania lokalizacji zaginionego, dlatego zachowajmy czujność i starajmy się być „w zasięgu” sieci komórkowej;

• przebywając w lesie, zwracajmy szczególną uwagę na osoby w podeszłym wieku. Starajmy się zapobiegać sytuacjom, w których seniorzy samotnie wybierają się do lasu, zwłaszcza wtedy, kiedy wiemy, że mogą potrzebować pomocy medycznej i nie są osobami samodzielnymi;

• jeśli nie znamy terenu, nie oddalajmy się zanadto od samochodu, przystanku autobusowego czy stacji kolejowej,

• jeśli podejrzewamy, że ktoś z naszych bliskich zgubił się w lesie, nie zwlekajmy i natychmiast zaalarmujmy policjantów,

• jeśli zabłądzimy w lesie dzwońmy na numer alarmowy 112 i starajmy się dojść do najbliższej drogi. Wtedy jest większa szansa na odnalezienie,

• warto być przygotowanym na zmianę pogody, dlatego podczas leśnych spacerów niezastąpiona będzie kurtka przeciwdeszczowa i wysokie nieprzemakalne obuwie,

• gdy wybieramy się na dłużej do lasu, weźmy ze sobą wodę i coś do jedzenia.